ساقی بیا امشب مرا مست کن
از عمق نیستی٬ مرا هست کن
جامی از ان شراب نابت بده
جمله مهری از کتابت بده
ساقی بیا جام مرا لبریز کن
اشک و غم و اهم همه سریز کن
ساقی بیا غم همه لشکری شد
عشق و محبت و صفا بری شد
ساقی بیا امشب نیازم توایی
دوای درد ٬چاره سازم توای
ساقی بیا نای و نوایم توایی
ساقی بیا راه گشایم توایی
ای کاش می تونستم که اینجا رو بهش نشون بدم !!!
ارغوانم !
خالق دوباره ام شدی و به روح مرده ام جان بخشیدی .در مقابل عظمت لطف تو ٬ فقط قلبی پر ز احساس دارم که تقدیمت می کنم.
.
ارغوان ! نارنینم ! تولدت مبارک.
"تو من"
تو بودی من نبود
تو رکوعی ٬ من قنوت
تو وجودی من سجود
تو دروازه عشقی منم آن تشنه راه
تو کلبه محبتی منم آن بی پناه
تو پلی بر مرداب و منم مانده راه
تو همه عشق منی
جان منی
روح منی
تو راه حل بود منی!!
امروز تولد ارغوان منه و این رو برای اون نوشتم ٬ با اینکه شاید هیچوقت اینجا رو نبینه.
ای کاش ...
باز بی خواب شدم
باز عشق مرا دیوانه کرد و
میوه کمیاب شدم
باز وجودم لرزیدو بر معشوق
شراب ناب شدم
باز ساقی از می دیوانگیش ریخت و
از زندگی سیراب شدم
باز عاشق یک ظالم شدم و
با هستیم آسیاب شدم
باز بی کس و تنها
پناهنده شب و مهتاب شدم
چه کنم؟
باز دوباره قلبم
بازیچه دست کسان شد و
قطره قطره اب شدم !!
وای خدایا !!
چرا معجزه کردنت گل می کنه ؟
اون وقته که یه عیسی می فرستی که با دم مسیحایش زندت می کنه ٬ احساستو تیکه تیکه از نو می سازه و چینی بند زن دلت می شه ٬ تو رو از مرداب تنهاییت بیرون می کشه و زیر افتاب داغ روزگار یه سایبون می سازه واست و وادارت می کنه تا زندگی کنی .
خدایا ! خدایا !
منو به چه جرمی می کشی و به چه گناهی زندم می کنی؟
من دارم تقاص چی رو پس میدم؟
مرگ من انقدر ارام بود
کس نپرسید او کجاست
یا چرا ناپیداست
مرگ نادیده من با
نفس همراه بود
چه کسی میداند !
درک من
خواستنم
بودنم ...
بسته به یک نگاه بود
راز محرومیتم از این نگاه
در چه بود؟
افشای این راز با مرگ من همراه بود !!
